Suzane in Paravisie Magazine (in Dutch)

Suzane in Paravisie Magazine (in Dutch)

Een primeur op de ParaVisie Manifestatie: voor het eerst demonstreert het internationaal  bekende Amerikaanse medium Suzane Northrop haar kunnen voor een Nederlandstalig publiek. Zij staat bekend om haar humor, bevlogenheid, warme uitstraling en uiteraard haar sterk ontwikkelde mediamieke gave. – Tekst: Niels Brummelman

Suzane Northrop in Nederland

Dp’s, dat is de afkorting die Suzane Northrop gekscherend gebruikt voor leden van de “Dead People’s Society”, voor overledenen dus. Ondanks het feit dat haar grapje enigszins misleidend is – Suzane stelt dat dode mensen niet bestaan, alleen mensen zonder lichaam – is deze knipoog kenmerkend voor de Amerikaanse, die haar werk met humor en luchtighheid doorspekt. Zonder everigens de eerbied voor het onderwerp te verliezen. Ze schreef een “kookboek voor mediumschap”, waarin ze op geestige wijze de geinteresseerde leek de ingredienten verstrekt om zelf als medium aan de slag te gaan. Want iedereen kan volgens haar contact leggen met dierbare overledenen. Sterker: elke nabestaande ontvangt tekens en signalen. Maar niet altjid worden deze opgepikt. Suzane: “Wanneer we heftige emoties ervaren, zoals bij rouw het geval is, staan we niet altjid open voor subtiliteiten die vanuit de omgeving tot ons komen. Het zou kunned dat we daarom onze dromen sneller vergeten, de knipperende lamp of haperende televisie niet opmerken en het ruiken van een specifieke geur (bijvoorbeeld tabakslucht of een parfum) aan onze fantasie toeschrijven. Maar geloof mij: de overlendene houdt van je en sal juist daarom alles in het werk stellen een levensteken to geven. Vooral gedurende de eerste weken na het overlijden en rondom gedenkdagen als ster of geboortedata.”

NEGEN TOT VUF

Suzane is een trancemedium, wat betekent dat ze in een andere bewustzijnstoestand is als ze contact met overledenen legt. Als klein kind al had ze deze aanleg. Het was echter de dood van haar oma, die een belangrijke rol speelde bij haar opvoeding, waardoor haar vermogen als het ware explodeerde. Suzane: “Mijn oma was een hele forse, sterke dame. Ik had een mythisch beeld van haar. Op het eind van haar doodsstrjid was er echter nog maar weinig van haar over. Tijdens haar fysieke heengaan kwam ze tot me. Ze zag er weer uit zoals ik me haar herinnerde, vol vitaliteit en levenslust. Iedereen om me heen was droevig vanwege het overlijden Ik was blij en wist: het gaat goed met haar!” Suzane verhuist daarna naar New York City. Inmiddels wordt ze ‘gebombardeerd’ door buitenzinuiglijke indrukken. Gelukkig staat ze in geestelijk opzicht sterk in haar schoenen, anders was ze naar eigen zeggen in een gesticht beland. Door oudere en meer ervaren mediums wordt ze liefdevol opgevangen en begeleid. Van hen leert ze ook met de gave om te gaan en af en toe wat afstand te nemen, alhoewel ze erkent dat het knopje nooit helemaal op ‘uit’ staat. “Dit is geen negen tot vijf baanje”, Aldus Suzane.

TAAL VAN DE LIEFDE

Daar waar de meesten van ons de hemel zien al seen bepaalde plaats waar we na ons overlijden naartoe verhuizen, omschrijft Suzane het hiernamaals al seen bewustzijnsstaat. Een beetje zoals we onze dromen ervaren. Altjid echter, worden we door eerder overleden dierbaren opgevangen. “Dat is een overweldigende liefdeservaring”, Aldus Suzane. Liefde, het word is gevallen. Het staat central in de filosofie van Suzane, die stelt dat we door onze  liefdesband met overledenen altijd met hen verbonden blijven. “Soms vragen mensen mij waarom ik boodschappen van overledenen die een andere taal spreken kan verstaan. Maar het niveau waarop deze conversaties zich afspelen, overstijgt de aardse dualiteit en verscheidenheid. We hebben het over een universele taal. De taal der liefde.”